logo

Έχουμε 3 επισκέπτες συνδεδεμένους


H Σελίδα του Θεολόγου 8 ιστορίες του Κάμπου και ένα παραμύθι!
8 ιστορίες του Κάμπου και ένα παραμύθι! PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Θεολόγος Ραλλίδης   
Παρασκευή, 16 Οκτώβριος 2009 11:12

Κάπου πάνω στον χάρτη της Ελλάδας, υπάρχει μία κουκίδα, όπως τόσες άλλες άλλωστε, που συμβολίζει την θέση ενός μικρού ορεινού χωριού της χώρας.

Το χωριό είναι χτισμένο βέβαια στην πλαγιά ενός βουνού, αλλά διαθέτει σε κοντινή απόσταση και κάποιους παραθαλάσσιους οικισμούς.

Σήμερα ανάμεσα στους κατοίκους του βασιλεύει η ομόνοια, η αγάπη και η ειρήνη. Κανένας από αυτούς δεν τρέφει αισθήματα ανταγωνισμού για τον συχωριανό του και όλοι ζουν μία ευτυχισμένη ζωή, απαλλαγμένοι από  πάθη, κακίες και μίση. Οι καταστάσεις δεν ήταν όμως πάντα έτσι σ’ αυτό τον τόπο.

Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη, δώσε  κλότσο να γυρίσει, παραμύθι να αρχίσει.

Μια φορά κι ένα καιρό, οι νεαροί στην ηλικία κάτοικοι του, ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση. Χωρισμένοι σε δύο μεγάλες φυλές, τους Απάτσι και τους Καγιούγκα, πολεμούσαν λυσσαλέα για πολλά χρόνια μεταξύ τους. Οι πρώτοι ήταν αυτοί που διέμεναν κοντά στην πλατεία του χωριού και λίγο πιο χαμηλά, ενώ οι δεύτεροι αυτοί που κατοικούσαν ψηλότερα και προς την πλευρά του δάσους.

Ο οπλισμός τους περιλάμβανε τόξα, ακόντια, ασπίδες, σφεντόνες, πέτρες και καρπούς κυπαρισσιού. Οι τελευταίοι χρησιμοποιούνταν κυρίως από τους Καγιούγκα αφού τελούσαν εν αφθονία στο δάσος του χωριού, σημείο στο οποίο είχαν και το κάστρο τους. Ένα κάστρο που συχνά άλλαζε τόπο, προκειμένου να μην γνωρίζουν την θέση του οι εχθροί. Το ίδιο γινόταν και στο αντίπαλο στρατόπεδο. Η ακριβής θέση του κάστρου κρατούνταν μυστική από τα μέλη κάθε φυλής, αλλά ποτέ δεν έλειπαν οι προδότες, οι κατάσκοποι και οι αιχμάλωτοι πολέμου, οι οποίοι μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να την μαρτυρήσουν.

Από την άλλη πλευρά, η γνώση της θέσης του από τον αντίπαλο, μπορούσε να φέρει καίριο πλήγμα στο γόητρο της φυλής και όχι μόνο. Το κάστρο μπορούσε να λεηλατηθεί και να γκρεμιστεί πολύ εύκολα. Επίσης μπορούσε να επιτευχθεί ο απόλυτος αιφνιδιασμός από τον επιτιθέμενο και να πιαστούν αιχμάλωτοι οι λίγοι φρουροί του.

Τα όπλα κατασκευάζονταν από τους ίδιους τους πολεμιστές. Το δάσος και οι γύρω αγροί έδιναν τις πρώτες ύλες για να φτιαχτούν τα ακόντια, οι σφεντόνες και τα τόξα. Τα βέλη συνήθως φτιαχνόταν από καλάμι και μπροστά τοποθετούσαν μία καρφίτσα, στερεωμένη με σύρμα ή πίσσα. Υπήρχαν και φλεγόμενα, που ποτέ όμως δεν χρησιμοποιήθηκαν στις μάχες του δάσους, για ευνόητους λόγους. Οι φαρέτρες γίνονταν από μεγάλα μπουκάλια χλωρίνης, στα οποία είχαν κόψει πρώτα το πάνω μέρος και οι ασπίδες από τα καπάκια τενεκέδων ή μικρών βαρελιών.

Η κάθε φυλή από αυτές τις δύο μεγάλες, ήταν χωρισμένη σε μικρότερες ομάδες, ανά γειτονιά περίπου και οι οποίες είχαν κάποια φυλάκια με μικρό εξοπλισμό. Όλες μαζί ενωνόταν και αποτελούσαν το τμήμα εκστρατείας ή την αμυντική γραμμή, την ώρα του πολέμου. Δεν απουσίαζαν και οι εμφύλιες, μικρής έντασης συμπλοκές, όπως και οι ανεξαρτητοποιήσεις κάποιων ομάδων.

Στα χρόνια αυτά σημειώθηκαν πολλές μάχες μεταξύ των δύο στρατών. Άλλες στις αρχές του δάσους, αλλά και βαθύτερα σ’ αυτό, άλλες κάτω από την πλατεία και κοντά στο νεκροταφείο του χωριού και άλλες κοντά στον αγροτικό συνεταιρισμό του.

Ιστορικής σημασίας, αλλά και ταυτόχρονα πολύ κρίσιμη για την τελική έκβαση του πολέμου, μάχη ήταν η πολιορκία του παλιού τυροκομείου του χωριού από τους Καγιούγκα και στο οποίο είχαν οχυρωθεί οι Απάτσι. Διήρκεσε τρεις μέρες και τελικά οι αμυνόμενοι άντεξαν και το φρούριο δεν έπεσε στα χέρια του εχθρού. Την τρίτη μέρα δημιουργήθηκε ένα ρήγμα από την ανατολική πλευρά του, εισήλθαν από εκεί μερικοί πολεμιστές των πολιορκητών , έγιναν μάχες σώμα με σώμα αλλά τελικά η αντίσταση των εντός των τειχών, ήταν σθεναρή και κατάφεραν να απωθήσουν την ομάδα των εισβολέων πριν καταφτάσει το κυρίως σώμα της εκστρατείας.

Τα αποτελέσματα του πολυετούς πολέμου ήταν τραυματισμοί, εξαρθρώσεις, κατάγματα, αιχμάλωτοι δεμένοι σε πασσάλους βασανιστηρίων, σπασμένοι γλόμποι, σπασμένα τζάμια και κεφάλια.

Σε κάποια στιγμή έντονων ζυμώσεων και επαναπροσδιορισμού του ρόλου των φυλών, μία ανεξαρτητοποιημένη ομάδα που είχε το φυλάκιο της μέσα στο έδαφος των Καγιούγκα, συμμάχησε με τον κύριο όγκο των Απάτσι. Όλοι μαζί επιτέθηκαν σε μία νεοσύστατη πολύ μικρή ομάδα αποτελούμενη από ένα πρώην πολεμιστή των Καγιούγκα και δύο πρώην των Απάτσι και  η οποία δεν συμφώνησε να ενταχθεί σ’ αυτούς. Η τριμελής ομάδα οχυρώθηκε σε ένα φυλάκιο, άντεξε στις επιθέσεις και όταν της τελείωσαν τα πολεμοφόδια διασκορπίστηκε στο χωριό, αφού πρώτα όρισε σημείο συνάντησης σε ένα άλλο κρυφό φυλάκιο. Κυνηγήθηκε όλη την ημέρα αλλά κανένα μέλος της δεν έπεσε στα χέρια του εχθρού. Όταν αντάμωσαν ξανά οι τρεις πολεμιστές, εφοδιάστηκαν με στρατιωτικό εξοπλισμό και σχεδίαζαν την επόμενη κίνηση τους. Αποφασισμένοι να πουλήσουν ακριβά το τομάρι τους ανέβηκαν στο δάσος, όπου παρατήρησαν όμως ότι εντός της μεγάλης ομάδας, ξέσπασε εμφύλιος. Οι Απάτσι είχαν επιτεθεί στην ανεξαρτητοποιημένη ομάδα. Ενώθηκαν με τους επιτιθέμενους και πολιόρκησαν το κάστρο των αντιπάλων. Το κυρίευσαν και οι ηττημένοι βρήκαν καταφύγιο στα σπίτια τους. Αυτοί οι τελευταίοι από τότε δήλωσαν υποταγή στους Καγιούγκα οι οποίοι δεν είχαν πάρει μέρος σ’ αυτή την μάχη.

Ο πόλεμος μεταξύ των δύο στρατών άρχισε να παίρνει διαφορετική τροπή όταν μπήκαν στο παιχνίδι και οι μεγάλες δυνάμεις. Η τεχνολογία τους εφοδίασε με αεροβόλα όπλα. Στην αρχή έγινε συμφωνία να υπάρχει μόνο ένα σε κάθε πλευρά κι αυτό να το έχει ο αρχηγός. Ένας όρος όμως που καταστρατηγήθηκε στην πορεία και ήταν ικανός να οδηγήσει στον τερματισμό των συγκρούσεων. Έτσι οι δύο φυλές έθαψαν το τσεκούρι του πολέμου. Για πάντα;

Ο νεαρός πολεμιστής των Καγιούγκα που συμμετείχε στην τριμελή ομάδα, το ξέθαψε κρυφά ένα βράδυ και επιχείρησε να μεταφέρει τις πολεμικές επιχειρήσεις στους παραλιακούς οικισμούς που πήγαινε το καλοκαίρι.

Στον πρώτο οικισμό που πήγε, δυσκολεύτηκε να πείσει τους φίλους του να φτιάξουν φυλή και να πολεμήσουν. Βλέπεις οι περισσότεροι από αυτούς ήταν από την Αθήνα και όχι μόνο δεν είχαν όμοια με αυτόν ιδανικά, αλλά δεν κατείχαν και την τέχνη του πολέμου. Μετά από προσπάθεια τους έπεισε να φτιάξουν ένα κάστρο και άρχισε να τους εκπαιδεύει. Με την κίνηση του αυτή είχε πετάξει το γάντι στους αντιπάλους και περίμενε να επιτεθούν.

Οι εχθροί όμως ήταν ύπουλοι. Δεν επιτέθηκαν ποτέ στα ίσια αλλά πήγαιναν κρυφά το βράδυ και γκρέμιζαν το κάστρο. Εκείνος, δεν απογοητεύτηκε! Έφτιαξε καινούριο σε άλλη θέση, μετάφερε τον οπλισμό σ’ αυτό και άφησε το παλιό να φαίνεται ότι υπάρχει. Έφτιαξε χάρτες με ψεύτικες πληροφορίες και φρόντισε αυτοί να πέσουν στα χέρια του εχθρού για να τον παραπλανήσει. Ταυτόχρονα συνέχισε να εκπαιδεύει τους συμπολεμιστές του.

Έφτασε δυστυχώς κάποια μέρα που προς μεγάλη του λύπη, διαπίστωσε ότι οι εχθροί όχι μόνο δεν γνώριζαν την ύπαρξη της φυλής, αλλά ούτε του κάστρου. Ακόμα αντελήφθη πως αυτό το τελευταίο το γκρέμιζε συνέχεια ένα μέλος της δικής του ομάδας. Αυτός που συνήθως του μετέφερε την είδηση της καταστροφής.

Σοκαρισμένος από την προδοσία αλλά πεισμωμένος περισσότερο, πήγε στον δεύτερο οικισμό. Έφτιαξε μόνος του νέο φρούριο σε στρατηγική θέση, κατασκεύασε όπλα και ύψωσε σημαία. Οπλισμένος σαν αστακός περιπολούσε συνέχεια, αλλά ο εχθρός … δεν φάνηκε ποτέ!

Αργότερα έμαθε ότι ο σπόρος που είχε φυτέψει στον πρώτο οικισμό είχε βλαστήσει. Οι κάτοικοι του έκαναν πόλεμο! Μόλις έμαθε όμως πως αυτός είχε διεξαχθεί με όπλα κάποια σταφύλια και αρκετές φλούδες καρπουζιού, σκέφτηκε ότι θα τρίζουν τα κόκαλα κάποιων παλιών πολεμιστών των Απάτσι και των Καγιούγκα, αν το μάθαιναν.

Κάπου εκεί αποφάσισε να θάψει το τσεκούρι του πολέμου, οριστικά αυτή την φορά.

Κι έζησε αυτός καλά κι εμείς καλύτερα!

Κάποιος, κάπου, κάποτε είχε πει: Αν θέλεις να επιβιώσεις βρες έναν εχθρό κι αν δεν υπάρχει, δημιούργησε κάποιον.

Θεολόγος

Η ιστοσελίδα συγχαίρει και ευχαριστεί πολύ τον Κο Θεολόγο Ραλλίδη, για τις παραπάνω ωραίες ιστορίες. Τού εύχεται "ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ" και ευελπιστεί πώς και άλλοι συγχωριανοί του θα θελήσουν να συμβάλουν στη προσπάθεια διάδοσης και προβολής της πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής της Άντισσας.

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 06 Φεβρουάριος 2014 08:28
 

Με την υποστήριξη του Joomla!. Designed by: Joomla Template, php hosting. Valid XHTML and CSS.

Copyright © 2009 Kampos Antissas | Όροι χρήσης | Σχεδιασμός / Φωτογραφία Ξένια Χαντζή | Υπεύθυνος / Επεξεργασία Ιστοσελίδας Kampos Antissas